Ég sá merkin en átti erfitt með að taka skrefið.
„Ég hitti manninn minn á Tinder þegar hann var að afplána dóm vegna ofbeldisbrots gegn barnsmóður sinni. Auðvitað hefði ég átt að sjá þetta stóra rauða flagg en hann taldi mér trú um að hann væri saklaus og þessi kona væri algjörlega klikkuð. Ég trúði honum og gekk svo sannarlega í lið með honum að gera þessari konu lífið leitt. Ég sé mikið eftir því núna þegar ég er búin að gera mér grein fyrir hvernig maðurinn minn er.
Þegar afplánun var lokið flutti hann til mín. Hann átti jú engan samastað og engar eignir, hálfgerður pokakarl. Við giftum okkur og þá byrjaði líkamlega ofbeldið. Hann gekk í skrokk á mér á brúðkaupsnóttinni sjálfri.
Skömmu seinna varð ég ófrísk. Þetta gerðist allt svo hratt og var svo yfirgengilegt að það var eins og allur máttur væri tekinn frá mér. Ég veit að ég þyrfti að koma mér út úr þessu en ég get það ekki. Ég var líka svo hrædd við hann og það sem gæti gerst.
Við gerðum ekki kaupmála þegar við giftum okkur. Þá átti ég íbúð og bíl. Hann hótar alltaf að hann ætli að taka allt af mér.
Svo get ég ekki hugsað mér að barnið mitt sé eitt með honum í umgengni og ég hvergi nærri. Ég sé alltaf um allt á heimilinu og um barnið. Maðurinn minn getur til dæmis ekki vaknað á morgnana með barninu. Hann sefur bara og barnið gerir það sem því sýnist eða hann setur strákinn fyrir framan skjá til að fá frið. Barnið er enn svo lítið.
Þegar ég set út á þetta verður hann brjálaður. Eins og ég sagði getur hann ekki vaknað á morgnana. Hann skipar mér alltaf að vekja sig en þegar ég vek hann verður hann reiður og ég er eins og á milli steins og sleggju. Ef ég vek hann verður hann brjálaður en ef ég geri það ekki verður hann líka brjálaður.
Ég er farin að lesa mér til um ofbeldissambönd og maðurinn minn tikkar eiginlega í öll box. Ég sé þetta allt en ég á bara svo erfitt með að taka skrefið.“
Þótt sagan sýni hversu flókið og erfitt það getur verið að komast út úr ofbeldissambandi minnir hún einnig á að það er mikilvægt að konur fái ráðgjöf, stuðning og öruggt skjól þegar þær eru tilbúnar að stíga fyrsta skrefið. Með stuðningi við starf Kvennaathvarfsins er hægt að veita konum og börnum öryggi og hjálp þegar þau þurfa mest á því að halda.

